چند روش متنوع و جالب براي املا و تصحيح آن در درس فارسي دوره ابتدايي
به نام خداوند جان و خرد
چند روش متنوع و جالب براي املا و تصحيح آن در درس فارسي دوره ابتدايي و راهنمايي و انگليسي دوره راهنمايي
نياز به صحيح نوشتن براي برقراري ارتباط با ديگران است . مهمترين ماده درسي كه اين وضعيت را بر عهده دارد املاي فارسي و انگليسي است . درس املا بناي علمي در يادگيري ساير درس هاست .
مادرم یک چشم نداشت. در کودکی براثر حادثه یک چشمش را ازدست داده بود. من
کلاس سوم دبستان بودم و برادرم کلاس اول. برای من آنقدر قیافه مامان عادی
شده بود که در نقاشیهایم هم متوجه نقص عضو او نمیشدم و همیشه او را با
دو چشم نقاشی میکردم. فقط در اتوبوس یا خیابان وقتی بچهها و مادر و
پدرشان با تعجب به مامان نگاه میکردند و پدر و مادرها که سعی میکردند
سوال بچه خود را به نحوی که مامان متوجه یا ناراحت نشود، جواب بدهند،
متوجه این موضوع می شدم و گهگاه یادم میافتاد که مامان یک چشم ندارد.
شاید تصور کنید عذرخواهی فقط عبارتی ساده است و اگر فرزندتان در قبال کار اشتباهی که انجام داده است به شما بگوید: «مرا ببخش»، واقعا به اشتباه خود پی برده است.
ممکن است متعجب شوید اما باید بدانید عذرخواهی هیچ گاه ساده نیست – حتی برای بزرگسالان – اما برای یک کودک سخت ترین بخش این است که بداند عذرخواهی به چه معناست و چه لزومی دارد؟
تلاش زیادی لازم است تا شما با مهربانی و آرامش به فرزندتان عذرخواستن را بیاموزید. پس برای این کار:
منبع:http://sharif50.blogfa.com
آسمان آبی شد
مژده ای تازه رسید
گل من در گلدان
نفسی تازه کشید
شهر ما شد خوشبو
از گل روی امام
یاسمن ، سوسن ، یاس
ریخت از هر در و بام
باز شد گلباران
خاک ما سرتاسر
ما همه شاد شدیم
تا که آمد رهبر
مثل یک پروانه
رهبر آمد به وطن
شادی و خنده شکفت
مثل گل بر لب من
شاعر : جعفر ابراهیمی
عکاسی هنری است که باید زمان دقیق و زاویه ی دقیق را شناخت تا بتوانید یک هنرمند واقعی باشید
این عکس ها نمونه ی انتخاب زمان و زاویه ی دقیق است
خودت را باور كن: وقتي راه رفتن آموختي ،دويدن بياموز دويد ن كه آموختي ، پرواز را بياموز راه رفتن را بياموز، زيرا راه هايي كه مي روي جزيي از تو مي شود وسرزمين هايي كه مي پيمايي، بر مساحت تو اضافه مي كند. دويدن را بياموز، چون هر چيز را كه بخواهي دوراست وهر قدر كه زود باشي ،دير است. پرواز را ياد بگير، نه براي اين كه از زمين جدا باشي،براي آنكه به اندازه ي فاصله ي زمين تا آسمان گسترده شوي. من راه رفتن را از يك سنگ آموختم، دويدن را از يك كرم خاكي وپرواز را از يك درخت. بادها از رفتن چيزي به من نگفتند، زيرا آنقدر در حركت بودند كه رفتن را نمي شناختند. پلنگان دويدن را يادم ندادند ، زيرا آنقدر دويده بودند كه دويدن را از ياد برده بودند. پرندگان نيز پرواز را به من نياموختند، زيرا چنان درپرواز خود غرق بودند كه آن را به فراموشي سپرده بودند. اما سنگي كه درد سكون را كشيده بود ،رفتن را مي شناخت. كرمي كه در اشتياق دويدن سوخته بود ، دويدن را مي فهميد. و درختي كه پاهايش در گل بود ، از پرواز بسيار مي دانست. آن ها از حسرت به درد رسيده بودند واز درد به اشتياق وازاشتياق به معرفت. منبع:http://sharif50.blogfa.com/
